Baslangic: Anasayfa » Genel » “Annem Bana Bakar” üzerine Çocukta kendine güvenin temelleri

“Annem Bana Bakar” üzerine Çocukta kendine güvenin temelleri

Posted on admin on Şubat 19, 2009 // 4 Comments

Çocuk, ona bakan kişinin, her zaman onun ihtiyaçlarını karşılamak üzere yanında olduğunu hissetmeli ve her zaman yanında olacağından da emin olmalıdır. İkisi birbirine adeta yapışık yaşamalıdırlar. Erikson’un tanımladığı psikososyal gelişmenin ilk aşaması olan temel güven bu şekilde kazanılır. Böylece, geleceğin, kendine olduğu kadar, başkalarına da güvenen, mutlu ve iyimser kişisinin temeli atılır. Bu aşamanın kazanılması yaşamın ilk bir buçuk iki yılında olur. Bu dönem yeterince doyurulamazsa, özgüveni olmayan, kendinden emin olamayan, sürekli kuşku duyan, mutsuz bir kişilik gelişir.

Her an çocuğunun yanında olması mümkün olmayan çalışan anneler için dikkat edilecek nokta, kendi yerlerini alacak kişinin seçiminde oldukça dikkatli davranmalarıdır. Çocuğa bakacak kişinin seçimine ‘Olmazsa bir başkası bulunur.’ zihniyeti ile yaklaşılmamalıdır. Anne yerine çocuğa bakacak kişi her an çocuğun isteklerini karşılıyorsa sorun kalmaz. Anneanne ve babaanneler sağlıkları elverdiği ölçüde bu iş için yerleri doldurulmaz kişilerdir. Hatta çalışan anne tarafından çocuğu şımartacak şekilde aşırı ilgi göstermekle suçlanırlar. Oysa özellikle bir bucuk yaşına kadar her ihtiyacının karşılanması çocuk için gereklidir. Yaşamın ilk bir buçuk iki yılında bir çocuğun her istediğinin yapılması onu şımartmaz. Tam aksine, yapılmaması onun ruh sağlığını bozar. Kaldı ki bu dönemin iki büyük ihtiyacı vardır: aç, susuz ve uykusuz kalmamak, altı temiz olmak.

“Dokuz aylık kızım yanında ben olmadığım zaman bir türlü uyuyamıyordu. Hadi uyuttum diyelim. Gece boyunca evden ayılmama da izin vermiyordu. Arada bir uyanıp yine benim varlığımı hissetmek istiyordu. Uyandığında odasına girmem bile tekrar uykuya geçmesine yetiyordu. Eşimle birlikte dışarı çıkmışsak bakıcısı da, annem de çocuğu bir turlu susturamadıklarını söylüyorlardı.

Sosyal hayatimiz sıfıra inmişti. Eve kapanmaya alışık olmayan eşim de sıkıntısını belli etmeye başlamıştı. Bu soruna bir çare bulmam lazımdı.

Aklıma cin gibi bir fikir geldi. Çocuk uyanmasa bile belli aralıklarla odasına gidip orada olduğumu ona hissettirecek zamanla bu aralan açacaktım. Böylece yokluğumda bile ona evde olduğum kanaatini uyandıracaktım.

Doktorumuz, bir buçuk yaşından önce böyle bir denemenin faydasız olacağını söyledi. Ve bırakıp gidersek zararı bile olabilirdi.

Doktorumuz haklı çıktı. Bir buçuk yaşından önce, çocuğumu zedelememek koşulu ile bu duruma bir çözüm yoktu. Eşim ve ben kabullendik. Kızımız bir buçuk yaşına geldiğinde sorun kendiliğinden ortadan kalktı.”

Çocuk temel güven ve obje devamlılığını kazanmak zorundadır. Öte yandan ailenin de kendine göre bir sosyal yaşamı vardır. Bunun ortak noktası bulunmalı, fakat öncelik yine de çocuk olmalıdır. Çünkü bu dönemdeki bir eksiklik ileriki dönemlere yansırsa bu ailenin sosyal yaşantısına ileride de engel olmaya devam eder. En iyisi tuğlayı zamanında ve doğru olarak yerine yerleştirmektir. Çünkü yıkıp daha düzgününü yapmak her zaman mümkün değildir.

Doç.Dr. Sabiha Paktuna Keskin
Pediatrist, Pediatrik Nörolog
Uluslararası Tıp
Çocuk Beyin Hastalıkları

Popüler Arama Terimleri:

Etiketler:, , ,

4 Yorumlar

  1. filiz saygı diyor ki:
    Ocak 22, 2010, 11:42 am

    ailedeki geçimsizlikten çocuğum çok etkileniyor .bunu da sosyal çevresine yansıtıyor .Bu sorunu nasıl çözerim?

  2. ayşe kayıkçı diyor ki:
    Ocak 22, 2010, 9:48 pm

    ikiz annesiyim evde büyük sorumluluk bende babamız çok fazla ilgilenebiyor artık yorgunum nasıl davranacagımı bilmiyorum sınıfları ayrı sorunlar ögretmen kıskaçlığı kavgaları şunları yazarken bile hep kavga ediyorlar

  3. elif diyor ki:
    Mayıs 26, 2010, 12:08 pm

    şuan biri 22 diğeri 3aylık olmak üzere iki kızım var 22aylık kızım çok mutlu anne baba sevgisiyle özgüveni yüksek ve çok hareketli olmasına rağmen sözümüzü dinleyen çok akıllı bir çocuktu fakat ilginin bir çoğunun üzerinde olasına rağmen tuhaf değişiklikler olmaya başladı bu ruh hali sebebiyle üzerine eklenen yorgunluğuda gözedecek olursak eşimdede bendede ve küçük ablamızdada ufak sinir harpleri,gereksiz gerginlikler ablamızda ek olarak sıralı tutturmalar,uyumama isteği mevcut bebeğime bazen yetemediğimi düşünüp çok üzülüyorum ve ciddi ölçüde yardım istiyorum

  4. semiha diyor ki:
    Ağustos 12, 2010, 8:33 pm

    oğlum 7 yaşında ve hiçbir meyve sebzeyi yemiyor.yedirmeyi her denediğimde kusuyor ne yapmalıyım bize ne tavsiye edersiniz??

- Yorumlar -